In Duitsland (waar ik onlangs op vakantie was) spotte ik deze opvallend donkere #bosbeekjuffer, sterker nog, ik spotte hem niet alleen, ik kon hem (haar) zelfs op mijn hand lokken! Dit prachtige exemplaar zal ik niet snel aantreffen in mijn #1000soortentuin, want hij (zij) houdt van beekjes in het bos, met veel schaduw en is in Nederland ook nog eens zeldzaam.
Maar in mijn #1000soortenstadstuin komt wel zijn (haar) algemeen voorkomende neefje (nichtje) op bezoek, het #lantaarntje. Zo genoemd omdat hij op zijn verdere donkere achterlijf (op het 8e segment om precies te zijn) een blauw vlekje heeft, als een lantaarntje dus š
Nu kun je bij een lantaarntje (of een libelle) best vlakbij komen met je camera heb ik gemerkt. Als je maar heel rustig aan doet en het precies achter hun ogen doet, zodat je als het ware in hun dode hoek zit. Je kunt dan heel mooi hun ogen zien, die net zo blauw zijn als hun streepje.
Overigens kwam ik erachter dat niet alle lantaarntjes blauw zijn. Want we hadden onlangs deze groene juffer in huis, die ik heb gevangen en netjes buiten in de heg heb gezet. Snel een foto gemaakt, want dat zou toch wel een bijzonder exemplaar zijn. Nope, toch een lantaarntje. Het blijkt dat de mannetjes altijd blauw zijn, maar de vrouwtjes kunnen blauw of groen zijn. Maar.. bij een mannetje die net larve-af is, zijn de lichte delen eerst groen en worden ze later blauw.
Er zijn trouwens nog veel meer juffertjes (ik heb ook juffertje-in-het-groen in mijn #1000soortentuin, maar dat is een plant š), te onderscheiden van de 'echte' libellen vanwege hun dunne achterlijf en gelijke vleugels. Maar hoewel ik van de echte libellen al meerdere soorten heb gezien (daarover later meer), heb ik van de juffers dus alleen nog het lantaarntje gevonden in mijn tuin. Het blijkt dat de meest voorkomende waterjuffers weinig mobiel zijn, dus ik ben benieuwd of ik nog andere tegen ga komen š¤š»
#1000soortenstadstuin ā”ļøNummer 127: lantaarntje